frank@frankverborg.com

06 - 538 40 071​​

contact

Waarom die vlag?

June 5, 2018

 

Voor twaalfduizend euro is deze week het kaasprikkertje dat vorig jaar haastig in de Tweede Kamer werd geplaatst vervangen door een echte vlag met meer allure. Voor mijn nationale gevoel had het niet gehoeven die vlag. De soberheid waarmee ons parlement is uitgerust en het abstracte kunstwerk achter de voorzitter weerspiegelen voor mij democratische wijsheid en Nederlandse nuchterheid. Alle partijen willen echter sinds kort een vlag in de vergaderzaal. Maar hoe kan het dan dat we het jaren en jaren gedaan hebben zonder vlag en dat er geen haan naar kraaide? Waardoor is de gevoelstemperatuur in de samenleving toch zo veranderd?

 

Voor de goede orde, ik hou van vlaggen en ik hou van de Nederlandse vlag. De vlaggemast kan me niet hoog genoeg zijn, al heb ik thuis slechts een kleine gevelvlag. Op Koningsdag en op 4 en 5 mei kruip ik al vroeg mijn bed uit om de vlag uit te steken. Een gekke ambitie om de eerste te zijn in de straat. De vlag halfstok op 4 mei noopt in de vroege ochtend altijd tot een moment van stilte en op 5 mei bezorgt de wapperende vlag mij een blij gevoel.

 

In Wie wij zijn legt Frank Koerselman uit hoe de gevoelstemperatuur in een samenleving verandert door de dynamiek van botsende verlangens. Twee tegengestelde verlangens, die naar autonomie en gemeenschap, wisselen elkaar af. Juist nu begin 21e eeuw voor iedereen autonomie volop is gerealiseerd, ervaren we de prijs die we voor die autonomie betalen: eenzaamheid en ontworteling. Vanuit onze autonome posities missen we het gemeenschapsgevoel. Van de weeromstuit verlangen we weer hartstochtelijk terug naar de geborgenheid en warmte van weleer. Daarom zijn anno nu de symbolen die onze gezamenlijke identiteit kunnen uitdrukken weer volop in trek.

 

 Iedere samenleving is een dynamisch geheel van conflicterende verlangens. Voor elk vervuld verlangen betaal je een prijs. En je verlangt het meest naar wat je niet hebt. Wie gedrag wil begrijpen, aldus Koerselman, moet terug naar de hiërarchie van botsende verlangens en zich afvragen welk verlangen op enig moment de boventoon voert. Dat is per definitie het onvervulde verlangen. Nu ons verlangen naar individualiteit en autonomie royaal is vervuld, verlangen we naar een vlag die uitdrukt wat ons samenbindt. En dat mag iets kosten.

 

Lees meer: De psychologische dynamiek van botsende verlangens (mijn recensie in Tijdschrift voor Begeleidingskunde, )

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

April 26, 2017

January 23, 2017

Please reload

Archief
Please reload

Tags
Please reload